“Met bondgenoten als de VLD heeft Vlaanderen geen vijanden nodig?”

Zaterdagmorgen 1 maart, een artikel over de samenwerking tussen de Belgische staatsveiligheid en een topterrorist lokt mij naar de krantenstand. Ik lees het “Leste”, het ziet er naar uit dat de staatsveiligheid zijn zoveelste blunder heeft begaan. Onderaan het voorblad echter een aanslag op mijn bloeddruk. Open VLD’er wil Vlaamse gemeenten afstaan, ’t is toch onze burgermeester niet zeker.
Filip Antheunis op de bres met gans Franstalig België om de taalgrens te verleggen, proficiat!

Zijn voorstel, via een volksraadpleging de inwoners van de randgemeenten zelf laten beslissen waar ze willen bijhoren – Vlaanderen of Brussel. Zijn argument om dergelijke nonsens in te dienen:

“We willen tonen dat Franstaligen en Nederlandstaligen het over de splitsing van BHV eens kunnen raken als ze bereid zijn om van een wit blad te vertrekken” . We baseren ons op wederzijds respect en op de gemeentelijke autonomie”.

Nou van dat wederzijds respect heb ik nog niet veel gemerkt, wel van Vlamingen die geregeld op de buik gaan in ruil voor een Franstalig schouderklopje. Er werden destijds aan de Franstaligen in de randgemeenten faciliteiten gegeven met een tijdelijk karakter. De bedoeling van deze faciliteiten was de Franstaligen de kans te geven zich aan te passen en Nederlands te leren. De Franstaligen werden echter door de MR en FDF aangemaand zich niet aan te passen, steeds het Frans te gebruiken in de contacten met de gemeente.
Die burgerlijke ongehoorzaamheid, opgedrongen door MR en FDF, zou nu met een voorstel van onze burgermeester beloond worden.

Geef mij dan maar zijn partijgenoot Willy De Wael, een man die constant (soms tegen de partijlijn in ) ijvert voor de splitsing van het kiesarrondissement BHV en, wat belangrijk is, zonder toegevingen of een of andere koehandel.

Patrick Daeyaert